Het verhaal van Lunavia

Het begon allemaal met een droom: ooit naar Spanje verhuizen en ontdekken wat ik daar zou willen doen. Met twee kinderen die voetballen, dacht ik: “Ik ga masseren” – zo kon ik hen helpen met hun pijntjes én mezelf uitdagen om iets nieuws te proberen. In november 2024 volgde ik mijn eerste les aan de Syntra in Hasselt. Al snel voelde ik dat dit écht mijn weg was.

Het mooiste aan dit werk? Stilte, volledig bij mezelf zijn, rust ervaren én mensen helpen ontspannen – en dat met nauwelijks woorden. Na enkele lessen merkte ik dat ik zelf rustiger werd, dat ik minder piekerde en meer in het moment leefde.

In 2020 verloor ik mijn mama. Het verlies was en blijft moeilijk, maar het gaf me ook diepe inzichten. Het leven is kort. Te kort om niet te doen wat je graag doet. Te kort om niet te genieten van mijn gezin alle kleine dingetjes en de momenten die er echt toe doen.

Het heeft even geduurd voordat ik de knoop doorhakte, want nieuwe wegen zijn spannend: onbekende mensen, onbekende plaatsen, onzekerheid. Maar tijdens mijn massageopleiding leerde ik zonder woorden mijn grenzen te verleggen, en groeide ik op een manier die ik nooit had verwacht.
Misschien was het wel een zacht duwtje van mijn mama die me deze stap liet zetten.

Lunavia draait om haar.
Zij heeft me hier in stilte begeleid, en ze is altijd aanwezig.

• Luna, de maan, altijd aanwezig maar soms ver weg, symboliseert haar energie.

• Via, het pad, staat voor de weg die ik heb afgelegd om Lunavia neer te zetten en de route die ik andere vrouwen wil laten ervaren: naar rust, zachtheid en ontspanning.

In mijn kleine, warme praktijkruimte – het kamertje bij mijn ouders – vind je subtiele herinneringen aan haar terug: het oude behang dat zij ooit koos in kleine kadertjes, veertjes als symboliek van zachtheid en vrijheid. 

Wie ben ik?

Ik ben Mieke, mama van twee kids en nog steeds madly in love met hun papa. Ik heb een ‘bureaujobke’ met heel uiteenlopende taken die vooral mentaal veel vragen, waardoor ik met Lunavia een goede balans heb gevonden.

In het weekend kan je mij langs het voetbalveld zien supporteren voor mijn zoon en dochter – wel niet altijd in stilte :-D. Ik ben altijd in beweging en ga graag dansend, en het liefst ook zingend, door het leven (wat niet wil zeggen dat ik het kan). Een creatieve duizendpoot, een beetje perfectionistisch en enorm balend van foutjes… maar hey, hoe fout klinkt fout eigenlijk?

Ik heb, zoals ieder van ons, een rugzakje en een weg afgelegd. Ik heb mijn pad gevolgd en dit heeft me gebracht tot mijn klein kamertje.

Lunavia leidt jou naar mij. Ik ben benieuwd jou te leren kennen, maar ik ben even graag gewoon:

Lunavia, waar stilte spreekt en zachtheid raakt.